Ben je praktijkopleider? Werk je met leerlingen en werkbegeleiders in een verpleeg- of verzorgingsinstelling? Of bij een thuiszorginstelling?
Praktijkopleiden.nl is een ontmoetingscentrum en informatieplek!
Waarom zou je aan het begin van een stage iets willen weten over de hobby, de thuissituatie, de valkuilen en verwachting van je leerling? Je hebt al niet zoveel tijd voor gesprekken, dus tja, praten over hoe het er thuis aan toegaat is er vaak niet bij. Toch levert een goed gesprek aan het begin van de stage de nodige, waardevolle informatie op –zowel voor jou als voor de leerling.
Miriam van Dijken (27) werkt sinds 2005 bij Stichting Kinderopvang in Rhenen als pedagogisch medewerker. Naast deze functie heeft ze er inmiddels een mooi takenpakket als praktijkopleider bij. Miriam: ‘Ik vind het heerlijk met kinderen te werken, het brengt zoveel spontaniteit met zich mee. Het volgen en begeleiden van de ontwikkeling van kinderen ervaar ik als zeer waardevol’.
Het lijkt logisch, als je stage gaat lopen, dan draag je geen naveltopje, staat je mobiele telefoon uit, kauw je geen kauwgum en kom je op tijd. Elke praktijkopleider en werkbegeleider weet dat dergelijke zaken, in het werken met jongeren, helemaal niet zo vanzelfsprekend zijn. Vroeg of laat heb je te maken met deze en andere veelvoorkomende valkuilen die horen bij het vak. Daarom vijftien tips voor je op een rij.
Wie zet zich volgens jou op onderscheidende wijze in voor leren in de praktijk? Met andere woorden: wie is de beste praktijkopleider? Geef je kandidaat nu op om mee te dingen naar de titel Beste Calibris Praktijkopleider 2012.
‘Betweterige schoonzus, bemoeizuchtige baas of onhandelbaar kind? Stop ze te veranderen. Ze zijn wie ze zijn. En dat zal altijd zo blijven. Is dat erg? Nee. Denk het om. Ze zijn je goudmijn', staat op de achterkant van ik ben oké jij bent een sukkel van Berthold Gunster. Trendwatcher Carolien Ietswaard is enthousiast over het boek: ‘Het gaat over omdenken in zakelijke en persoonlijke relaties. En het werkt.'
Observeren is iets wat je leerlingen en stagiaires leert, maar ook iets wat je zelf bewust ofwel onbewust toepast tijdens het werk. Sterker nog, het is vaak een van de belangrijkste informatiebronnen die je tot je beschikking hebt.
‘Goede zorg komt uit je hart, niet uit een infuus’, is een uitspraak waar ik vaak aan moet denken. Ook of vooral als het gaat om je beroepshouding. Met stagiaires praat ik regelmatig over beroepshouding. Bijvoorbeeld, dat je niet je handen in je zakken hebt als je bij een patiënt staat, of dat je patiënten niet met ‘je’ aanspreekt.